သာသနာေတာ္၌ ကိစၥအားလံုးျပီးျပည့္စံုေနေသာ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္သည္ သူေတာ္ေကာင္း တရားကို ေစာင့္ေရွာက္ရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္သာ သင္ယူ၏။ မိမိအတြက္ ရည္ရြယ္ခ်က္မရွိ၊ ထုိသင္ယူျခင္းမ်ိဳးကို ဘ႑ာဂါရိကပရိယတၱိဟု ေခၚသည္ ဆုိခဲ့ျပီးေသာ ပရိယတၱိ (၃) မ်ိဳးတုိ႕တြင္ နိႆရဏတၳပရိယတၱိမ်ိဳးျဖင့္ သင္ယူမွသာလွ်င္ ရွင္ရဟန္းျပဳရက်ိဳးနပ္ႏုိင္ပါသည္။ အခ်ိဳ႕လည္း …..
ငယ္ရြယ္စဥ္ အလဂဒၵဴပမာ (စာတတ္လာလွ်င္ သူတစ္ပါးကို ႏွိမ္ရန္၊ ဝင့္ၾကြားရန္၊ ဘုန္းၾကီးရန္ စေသာ ေလာဘ၊ ေဒါသအကုသိုလ္ မူလအရင္းခံသျဖင့္ သင္ယူၾကေသာ နည္းမ်ိဳးကို ေျမြဖမ္းေသာအတတ္) ပရိယတၱိနည္းမ်ိဳးျဖင့္ သင္ယူရင္းပင္ ပိဋကတ္ေတာ္၏ အႏွစ္သာရမ်ားကို သိရသျဖင့္ နိႆရဏတၳ ပရိယတၱိသုိ႕ ေျပာင္းလဲသြားသည္ကို အမ်ားအျပားေတြ႕ရပါသည္။