စာသင္ေနသူမ်ားကို မႏွိမ္သင့္ပါ

သာသနာေတာ္၌ ကိစၥအားလံုးျပီးျပည့္စံုေနေသာ ရဟႏၲာပုဂၢိဳလ္သည္ သူေတာ္ေကာင္း တရားကို ေစာင့္ေရွာက္ရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္သာ သင္ယူ၏။ မိမိအတြက္ ရည္ရြယ္ခ်က္မရွိ၊ ထုိသင္ယူျခင္းမ်ိဳးကို ဘ႑ာဂါရိကပရိယတၱိဟု ေခၚသည္ ဆုိခဲ့ျပီးေသာ ပရိယတၱိ (၃) မ်ိဳးတုိ႕တြင္ နိႆရဏတၳပရိယတၱိမ်ိဳးျဖင့္ သင္ယူမွသာလွ်င္ ရွင္ရဟန္းျပဳရက်ိဳးနပ္ႏုိင္ပါသည္။ အခ်ိဳ႕လည္း …..
ငယ္ရြယ္စဥ္ အလဂဒၵဴပမာ (စာတတ္လာလွ်င္ သူတစ္ပါးကို ႏွိမ္ရန္၊ ဝင့္ၾကြားရန္၊ ဘုန္းၾကီးရန္ စေသာ ေလာဘ၊ ေဒါသအကုသိုလ္ မူလအရင္းခံသျဖင့္ သင္ယူၾကေသာ နည္းမ်ိဳးကို ေျမြဖမ္းေသာအတတ္) ပရိယတၱိနည္းမ်ိဳးျဖင့္ သင္ယူရင္းပင္ ပိဋကတ္ေတာ္၏ အႏွစ္သာရမ်ားကို သိရသျဖင့္ နိႆရဏတၳ ပရိယတၱိသုိ႕ ေျပာင္းလဲသြားသည္ကို အမ်ားအျပားေတြ႕ရပါသည္။

ပရိယတ္ႏွင့္ ပဋိပတ္သည္ ခြဲလို႕မရပါ၊ တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု မွီတြယ္ေနသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕ ကေပါ႒ိလမေထရ္ကို (ဓမၼပဒ ၁၆) ပံုစံထုတ္၍ ပရိယတ္ကို ပုတ္ခတ္ေနၾကပါသည္။ စာသင္ စာခ်ေနသူမ်ားကို ႏြားႏုိ႕မေသာက္ရေသာႏြားေက်ာင္းသား ပမာထားလ်က္၊ သနား သေယာင္ေယာင္ျပဳ၍ ျပက္ရယ္ျပဳေနၾကပါသည္။ ထုိသူမ်ား အဆုိေၾကာင့္-
တရားမနာ၊ စာေပမသင္၊ ႏႈတ္တင္မေဆာင္၊ သိေအာင္မျပဳ
လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊
စာသင္ပယ္ေလ်ာ၊ က်ယ္ ေဟာၾက၊ က်ယ္ မခ်ႏွင့္၊ က်ယ္စြ မအံ၊ မၾကံမစည္
(အံ ၂-၁၅၆-ဝိသုဒၶါရံုဆရာေတာ္) လွ်င္လည္းေကာင္း၊
သာသနာကြယ္ႏုိင္သည္မဟုတ္ေလာ၊ ယင္းသုိ႕ျဖစ္လွ်င္ သာသနာကြယ္ျခင္း၌ မည္သူ႕ အေပၚမွာ တာဝန္ရွိပါသနည္း။ ပညာရွိမ်ားစဥ္းစားရန္ လူထြက္လုိ၍ တုိင္ပင္ရာတြင္ သပိတ္-သကၤန္းကို လုိခ်င္သျဖင့္ အားေပးမိေသာေၾကာင္း (၇)ၾကိမ္ လူထြက္ရေသာ “စိတၱ ဟတၳ” မေထရ္၏ ဝဋ္ေၾကြးကို လည္းေကာင္း၊ ႏွလံုးမူ၍ ပ်ိဳျမစ္ႏုနယ္ စာသင္သားမ်ား စိတ္ဓါတ္က်ေအာင္ မေျပာမိဘုိ႕ သတိျပဳရမည္။
နိႆရဏတၳ သင္ယူနည္းျဖင့္ စာေပက်မ္းဂန္သင္ယူလွ်င္ ကိေလသာဝင္ခြင့္မရ။ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာရင့္က်က္ျပီး မလိဃေဒဝ ေထရ္ကဲ့သုိ႕အရဟတၱဖုိလ္သုိ႕ပင္ ဆုိက္ေရာက္ႏုိင္သည္။ ကိုင္းကၽြန္းမွဆိုသကဲ့သုိ႕ ပရိယတ္၊ ပဋိပတ္ ႏွစ္ရပ္တုိ႕သည္ အခ်င္းခ်င္း အင္အားျပဳမွ ၾကီးပြားတုိးတက္ႏုိင္ၾကမည္၊ ငါ ပဋိယတ္သမားကြ၊ ငါ-ပဋိပတ္သမားကြ ဟုေၾကြးေၾကာ္႐ံုႏွင့္မျပီးပါ။ ပရိယတ္သည္ ပစၥည္း (၄)ပါး ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံရွိသည္။ ပဋိပတ္သည္ ဓူတင္ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံရွိသည္။

1 comment:

  1. Hi looks so impressive and interesting blogs, come and visit us back too:
    http://motors.com.mm/?utm_campaign=mot_mm_lb_blog_mgesc&utm_source=mot_lb_blog&utm_medium=lb_blog

    ReplyDelete